پس هيچ كس جرئتش در مخالفت الهى ، بيشتر و گم‌راهىاش ظاهرتر نيست از كسى كه به چنين رأيى عمل كند و گمان كند كه مخالفت وصيّت رسول خدا صلى الله عليه و آله مىتواند كرد . و واللَّه كه اطاعت امر الهى و متابعتِ فرمان او بر خلايق لازم است ، هم در حال حيات آن حضرت ، و هم بعد از موت او ! و آيا مىتوانند گفت يا اعتقاد كرد اين جماعت كه دشمنى با خداى تعالى مىكنند - كه كسى از جملهء آن جماعت كه در زمان حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله اسلام آورده بودند ، به قول و رأى خود و قياس‌ها كه به عقل خود مىفهميدند ، عمل مىكردند - ، با وجود آن حضرت « 1 » ، مخالفت امر او مىنمودند ؟ پس اگر بگويد : « آرى . به رأى خود عمل مىكردند و ايشان را جايز بود « 2 » » ، پس به تحقيق كه دروغ بر خداى تعالى بسته و از راه حق « 3 » ، بسيار دور افتاده . و اگر گويد : « كسى را نمىرسيد كه با وجود آن حضرت ، به رأى و خواهش و قياس عمل نمايد » ، پس اقرار كرده باشد به آنچه بر خودش حجّت مىشود ؛ زيرا كه اعتقاد دارد به آن كه اطاعت امر الهى و متابعتِ فرمان او بعد از وفات حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله لازم است . و به تحقيق كه حق تعالى ، در كلام مجيد فرموده كه : « نيست محمّد ، مگر فرستاده‌اى به رسالت از جانب ما كه پيش از او پيغمبران ديگر گذشته‌اند . پس آيا اگر او به اجل از دنيا رحلت كند يا كشته شود ، شما از دين بر خواهيد گشت ؟ و كسى كه از دين برگردد ، به خداى تعالى ، هيچ ضرر نمىرساند و زود باشد كه خداى تعالى ، شكركنندگان را كه اطاعتِ فرمودهء او مىكنند ، جزاى خير مىدهد . و اين فرمودهء الهى ، از براى آن است كه بدانيد كه خداى - عزَّ و جلَّ - را اطاعت مىبايد كرد و پيروى امر او مىبايد كرد ، در حيات محمّد صلى الله عليه و آله و بعد از وفات آن حضرت . و همچنان كه هيچ كس را نمىرسد كه در حيات محمّد صلى الله عليه و آله به خواهش و رأى خود و قياسى كه موافق عقلش باشد ، عمل كند ، همچنين ، كسى را نمىرسد كه بعد از آن حضرت به خواهش و رأى خود به قياس‌ها عمل نمايد « 4 » » .

--> ( 1 ) . الف : + « و » . ( 2 ) . الف : - « پس اگر بگويد : آرى . به رأى خود عمل مىكردند و ايشان را جايز بود » . ( 3 ) . الف : - « حق » . ( 4 ) . ب : - « و قياسى كه موافق . . . به قياس‌ها عمل نمايد » .